"Od czasów starożytnych cywilizacji ludzie na całym świecie nosili huarache - buty zrobione z przeplatanych skórzanych pasków - proste, lekkie i wytrzymałe." - to cytat z ulotki Nike firmującej tą innowacyjną serię butów.
Historia Huarache, podobnie jak innych butów jest niezwykle ciekawa. Cofnijmy się o niecałe 20 lat.
W 1991 roku czołowy projektant Nike - Tinker Hatfield wybrał się na narty wodne. Podczas szaleństwa na wodzie jego największą uwagę zwróciły neoprenowe buty, które miał na sobie. Tinker zauważył, że są one niezwykle wygodne i dopasowują się do każdej stopy. Po wyjściu z wody doznał on małego olśnienia, zdając sobie sprawę, że jednym z wielu problemów związanych z butami, jest to, że nie dostosowują się one do różnych kształtów stóp. A neopren mógłbyć idealnym rozwiązaniem!
Parę dni później, kiedy Tinker wrócił do swojego studia, zaczął on rysować neoprenowe buty do biegania. Pomysł wydawał się szalony, ale Hatfield miał już za sobą spory staż, więc wiedział co robi. Zaprojektował on rozciągliwą skarpetę, która dopasowała się do stopy w kluczowych miejscach. Swój projekt przedstawił koledze po fachu - Sandiemu Bodeckerowi. Ten nadał im nazwę "Sneakersów Boga", gdyż jak stwierdził, na pewno bóg Zeus chciałby w nich chodzić.
Tinker wiedział, że jego koncept kojarzy się z sandałami. Nie chciał on jednak, aby tak nazywano zaprojektowane przez niego buty. Nazwał je więc Huarache, tak jak zwykło się mówić na sandały w Meksyku.
Z pomocą Michaela Donohue, Sandiego Bodeckera i Mike'a Quinna Tinker stworzył pierwszy model do biegania opierający się na rewolucyjnym pomyśle - Air Huarache. Był to dopiero początek, bo ambicje projektanta nie miały granic. Tinker pomyślał - czemu by nie przenieść tego pomysłu na buty cross trainingowe i koszykarskie?
Na pierwszy ogień poszły trainery. Projekt przypominał runnery, jednak dla zapewnienia większej stabilności dodany został duży, regulowany rzepem pasek. Jedną z podstawowych różnic był też większy midsole, wykonany oczywiście z innych materiałów niż runnery.
W tym samym czasie Tinker postanowił stworzyć koszykarską wersję Huarache. Swój wstępny szkic przekazał młodemu wówczas projektantowi Ericowi Avar. Ten wprowadził do niego kilka własnych pomysłów.
Nike Air Huarache
Rok: 1991Pierwsze runnery z linii Huarache, które swoim niecodziennym wyglądem wybiegały wówczas w przyszłość. Buty dostarczały większą stabilność oraz świetną amortyzację.
Cholewka stworzona jest z neoprenu i lycry, które przylegają do stopy jak druga skóra. Specjalne nacięcia zapewniają lepszą wentylację. Z tyłu buta znajduje się gumowy pasek, który poprawia stabilność i chroni piętę. Kolejnym ciekawym rozwiązaniem jest podwójne rozłożenie eyeletów, które pozwoli dopasować buty do szerokiej lub wąskiej stopy. W phylonowej podeszwie mieści się zapewniający amortyzację system Air.
Po długiej przerwie Nike zdecydował się w 2000 roku wypuścić na rynek reedycję oryginalnej kolorystyki green/royal blue. W 2007 roku pojawił się ACG Pack z trzema kolorystykami: Mowabb, Tropical Teal i Violet.
Nike Air Huarache Light
Rok: 1993Jak sama nazwa wskazuje - miała to być "odchudzona" wersja Huarache. W rezultacie powstał zupełnie inny but, który dla wielu był "czarną owcą" tej serii.
Oryginalnie pojawiły się tylko dwie kolorystyki - męska black/teal/aquamarine oraz damska white/purple/blue. Nike w 2002 roku zdecydował się na reedycję tego modelu, między innymi oddając je w ręce butików Stussy i Beams. Ten pierwszy postawił na jaskrawe kolorystyki łączące mesh i skórę, drugi na stonowane klasyczne zamszowo-meshowe wydania.
W 1994 roku Nike postanowił zremiksować Lighty na potrzeby biegaczy długodystansowych. W ten sposób powstała bardzo rzadka wersja z cięższym midsolem i zmienionym outsolem, nazwana Huarache Racer
W 2004 roku pojawiła natomiast się hybryda Huarache Light i Air Burst, znana z dużej poduszki.
Nike Air Huarache International
Rok: 1992-1993Najmniej popularne z serii Huarache. Łączyły one w sobie elementy wersji podstawowej i lekkość "Lightów". Drugie, jeszcze rzadsze wcielenie International z 1994 roku zamiast sznurówek miało paski, za pomocą których można było regulować stopień dopasowania buta do stopy.
Huarache International nie doczekały się wersji retro i wszystkie gwiazdy na niebie mówią, że szybko to nie nastąpi.
Nike Air Trainer Huarache
Rok: 1992Rok po tym, jak światło dzienne ujrzały runnery, na rynku pojawiły się Cross-Trainery z tej samej serii. Większy midsole i charakterystyczny duży rzep przechodzący przez środek cholewki zapewniały lepszą ochronę dla stopy.
Produkcja Trainerów Huarache zakończyła się w 1994 roku. Po 8 lata przerwy Nike postanowił przywrócić je do życia wprowadzając na rynek wersje retro.
Nike Air Flight Huarache
Rok: 1991Huarache nie mogło zabraknąć na boiskach jednago z najpopularniejszych amerykańskich sportów - koszykówki. Gdy na parkiecie pojawiło się pięciu graczy Michigan Wolverines - Chris Webber, Juwan Howard, Jalen Rose, Jimmy King i Ray Jackson - wszyscy ubrani w czarne Huarache - wszyscy byli zszokowani, zastanawiali się co to za but i gdzie jest swoosh! Czegoś takiego ludzie jeszcze nie widzieli.
To co z początku wydawało się komiczne bardzo szybko przerodziło się w obsesję. Słynne Fab 5 przyczyniło się do spopularyzowania tego niecodziennego wówczas modelu.
Air Flight Huarache to minimalistyczny design. Projektanci (Hatfield i Avar) chcieli pozbawić but wszystkiego co niepotrzebne, zredukować jego wagę oraz co za tym idzie - zapewnić maksymalny komfort stopie.
Inspiracje
Koncept "Huarache Fit" dał początek wielu innym modelom takim jaki Rift, Presto, Kukini, Free (zaprojektowane przez wspomnianego Erica Avara) czy Rejuven8. Powstają coraz to nowsze hybrydy, takie jak Air Max 90 Current Huarache czy Huarache Dance.
Przygotował: slicker this year